Hier weer een update vanuit Vietnam voor onze trouwe fans. Dinsdag zijn we naar My Song geweest. Dit is een miniatuurversie van Angkor Wat in Cambodja. My Song is een tempelcomplex dat uit elf delen bestaat en is gebouwd in tussen de 9^e en 11^e eeuw. Het zag er erg indrukwekkend uit, maar het was er heel warm. Op het tempelcomplex is er veel gevochten met de Amerikanen. Een groot gedeelte van de tempels is door de Amerikanen plat gebombardeerd waardoor er alleen nog ruïnes staan. Terwijl door deze ruïnes struinden waanden we ons de echte Indiana Jones & Lara Croft. Vervolgens zijn we per boot weer terug gegaan naar Hoi An. Daar hebben we nog een wandeling gemaakt en lekker gegeten. De porties in het restaurant waren duidelijk niet gemaakt voor Europeanen. Zelf Yvette had een tweede hoofdgerecht nodig.

Gisteren besloten we de omgeving van Hoi An per fiets te verkennen. Toen we langs een aantal rijstvelden reden zagen de Vietnamese rijstplukkers Yvette als een volwaardige collega. Met een rijsthoed en al werd Yvette tot en met de knieën het rijstveld ingestuurd. Het is duidelijk dat de mannen het werk hier niet hebben uitgevonden en dat de vrouwen het hier erg zwaar hebben. Het merendeel van de zwaardere beroepen wordt in Vietnam door de vrouwen uitgeoefend. Zelfs in de bouw kom je ze tegen. We zijn naar het strand gefietst en hebben hier nog een beetje genoten van de zon.

's Avonds zijn we weer naar het stadje geweest en hebben hier onze pak en jurken opgehaald. Al voelden we ons wel schuldig aangezien we de vrouwen in de winkel niet hebben zien werken. We vragen ons af welke kinderhandjes op een zoldertje onze pakken hebben gemaakt. Om ons schuldgevoel te verminderen hebben we tijdens het eten een voorbijkomend straatmeisje wat geld toegestopt.

Vanochtend om 9 uur stonden we op het station in Da Nang. We waren er heilig van overtuigd dat we de trein van 10.45 hadden. Dit stond immers ook op het boekingsformulier. Onze treinkaartjes waren het hier echter niet mee eens. Hier stond 21.56 op vermeld. Na veel discussies bleek het niet mogelijk om onze kaartjes om te ruilen, ook al was het niet onze fout. We besloten met de taxi terug te gaan naar Hoi An en dan toch de nachttrein te nemen.

In Hoi An hebben we een motorscooter gehuurd. Voor het besturen hiervan heb je geen rijbewijs nodig volgens de verhuurder. In werkelijkheid heb je een internationaal rijbewijs nodig maar hier wordt daar niet naar gevraagd. Na enkele minuten binnen het Vietnamese verkeer kwamen we tot 1 conclusie. Vietnam heeft maar één verkeersregel: Ieder voor zich en god voor ons allen. Er vallen dan ook geregeld ongevallen plaats. Maar dat is ons gelukkig bespaard gebleven vandaag. Het is de bedoeling dat je naar alle weggebruikers toetert om te laten weten dat je eraan komt. Dit hebben we dan ook gretig gedaan. Na de binnenlanden van Hoi An te hebben verkend en op het strand te zijn geweest besloten we aan het einde van de middag onze scooter weer terug te brengen. Het huren van een scooter in Hoi An kost slechts € 4 en het tonen van legitimatie of iets is niet nodig. Ze hebben veel vertrouwen in de toerist.

Vanavond pakken we als het goed is de nachttrein naar Nha Trang. Tot snel weer!! Groetjes vanuit Vietnam.