Gister hebben we Hue verder verkend. 's Morgens zijn we naar de Verboden Stad geweest (die overigens helemaal niet verboden is). Het zijn de overblijfselen van een oude stad en een paleis van de keizers van Vietnam. Sommige keizers maakten het zo bont dat ze zo'n 450 vrouwen (concubines) nodig hadden voor hun vermaak. De vrouwen werden geschonken door trouwe onderdanen en woonden allemaal samen in deze stad.

De stad was nog redelijk goed onderhouden en is dé hoofdattractie van Hue. Hierna zijn we naar de koningsgraven van Lang Tu Duc geweest. Dit is een groot eeuwenoud complex dat er met al z'n ruïnes erg mooi uit ziet. Terwijl we binnen één van de ruines gingen kijken, bleek het iemands slaapkamer te zijn en hadden we zojuist de desbetreffende persoon gewekt. Er is dus ook kamersnood in Hue. De stad was erg indrukwekkend en we hebben veel mooie foto's gemaakt.

Na deze lange dag besloten we weer terug te gaan naar het hotel. We wilden de foto's bekijken en Roel vroeg aan Yvette of hij de fotocamera mocht. Waarop Yvette antwoordde die heb ik niet. Er volgde een grootscheepse zoektocht door het hotel en Hue zelf. Helaas zonder resultaat. Gelukkig missen we alleen de foto's van de afgelopen twee dagen. Om de rest van de vakantie toch te kunnen vereeuwigen hebben we zojuist een nieuwe camera gekocht.

Vandaag hebben we met de drakenboot over de Parfumrivier alle pagode's, graftombes en tempels van Hue en omgeving bezocht. De jongens hebben niet stil gezeten. Onze gids bleek een mix te zijn tussen Gerard Joling, Gordon, Paul de Leeuw en Adje. We konden hem niet goed verstaan, maar met behulp van handen en voeten kon hij het goed uitbeelden. Een van onze reisgenoten durfde het aan en vroeg of onze gids echt geen homo was. Hierop antwoordde hij met mooie handgebaren dat hij een echte man is, right (niet heel overtuigend, wel grappig). Gelukkig zijn we nog een keer bij de Lang Tu Duc graven geweest zodat de foto's opnieuw gemaakt konden worden.

Toen we nog even op de rest van het gezelschap moesten wachten besloten we ergens op een trapje in een van de pagoda's een boek te lezen. Uit het niets kwamen een 30 - 40 tal Japanners in het wit gekleed onze pagode binnen. We hoorden een van de mannen steeds op een zingende manier praten, maar we verstonden er niets van en lazen verder. Na een aantal minuten keken we beiden op en zagen dat we op een soort van altaar zaten waarnaar alle personen met hun handen ineen gevouwen aan het bidden waren. Yvette wilde erg graag weg, maar Roel probeerde eerst nog geruisloos de Pringles bus op te bergen in de tas. Toen alle bidders naar beneden keken zagen wij onze kans te ontsnappen via een zijuitgang.

Morgen vertrekken we verder naar Hoi An. Hue is een erg leuke stad met veel oudheden die je gezien moet hebben. Het weer wordt steeds beter en Yvette heeft vandaag zelfs in een tshirt rondgelopen. Roel blijft trouw aan zijn korte broek.

Tot snel!!